Gdyby pogoda się nie posypała plany były nieco inne, a tak to przed zebraniem zakręciłem do Górniczego ustalić termin na badania, skąd pojechałem pokręcić się trochę po Parku Tysiąclecia. Jak się więcej rozpadało to zawitałem do żonki na Rawę i przewegetowałem tam do 16:00. Następnie udałem się na Dęblińską podyskutować z Cyklozą o sprawach klubowych. Gdy się zebranie skończyło to bez gięcia ruszyłem w mierunku domu.

Akurat grafik sprzyjał i mogłem przez weekend nieco inaczej spędzić aktywnie czas. Zamiast rowerku, po raz kolejny trochę trekkingu z małżonką.

Sobota przeznaczona była na dotarcie do schroniska na Przysłopie pod Baranią Górą, gdzie znajomi Waldek oraz Monia wraz z Dominem opowiadali o swoich wakacyjnych wojażach.
Po dotarciu komunikacją Kolei Śląskich do Wisły Głębce, grupką: ja z Martyną, teść i szwagier rozpoczynamy marszrutę i pokonujemy trasę zielonym pieszym do Kubalonki, skąd na czerwony (główny szlak beskidzki) przez Stecówkę docelowo do schroniska.

Drugi dzień marszruty zaczynamy od zdobycia szczytu Baraniej Góry. Po analizie wariantów zejścia pada na kontynuację czerwonego, którym to schodzimy do Węgierskiej Górki.

Potem pociąg i powrót do Kato.

Za dwa dni tuptusiania wynik:
- najwyższy punkt Barania Góra 1220 m
- dystans 27,6 km (sob.-11,3 km, niedz.-16.3 km)
- przewyższenia 1091 m
- obniżenia 1240 m.

Kolejny szczyt odhaczony. Nieco inna aktywność niż na co dzień, a i tak pozytywnie się człowiek umordował.

Dziś dla odmiany jazda w deszczu połowiczna. Rano mokre drogi, ale bez deszczu. W trakcie dniówki nieco mocniej pokropiło, a powrót już w czasie mżawki. W porównaniu do wczoraj ten opad nawet nie przeszkadzał. 

Deszczowa aura, a w trakcie niej przejazd na Morawę i z powrotem. Neopreny i laćki do chodzenia po wodzie w użyciu.

Dziś nieco więcej kilometrów, ale bez szału.
Najpierw rano przelot na Morawę. Po pracy mam jeszcze trochę dnia i postanowiłem się nieco pokręcić po działach sportowych większych dyskontów. W sumie to najbardziej mi zależało na jakiś ocieplanych rowerowych długich gaciach i na bazie pod mój licznik. W oryginalnej przerwał mi się kabelek i nie koduje kilometrów.
I tak na początek do CH 3 Stawy, skąd na drugą stronę parkingu i kolejne minuty w Go Sporcie. Tu nie znajduję tego co chcę i kręcę na Tauzen do Decathlonu i przy okazji też do Auchana na dział sportowy. Nie do końca jest to co potrzebne, więc i tu też nic. Miałem jeszcze zakręcić do czeladzkiego M1, ale jakoś mi odbiło i postawiłem zakręcić na Rawę i przechwycić żonkę kończącą pracę na salonie. Odprowadzam panią na busa, a ja przed siebie i dwoma kołami czynię powrót.

Kurs na Morawę i z powrotem. Ogólnie znośne warunki termiczne. Nawet mogę rzec momentami to było gorąco. Szczególnie jak jedno stare pruchno na prawo skręcie przy Dęblińskiej wpychało się na chama bo mu się akurat zaczęło śpieszyć. Następnym razem to odbiję w kierunku takiego barana i niech się z drugim blaszakiem stuknie to się nauczy.

Na temat tegorocznego Chudowa można tylko napisać tyle, że pozostał w planach. Aura na tyle była paskuda, że zarówno mi jak i większej ilości klubowiczom nie w smak było ukręcić przeszło 70 km w deszczu i chłodzie. Mimo to zakończenie doszło do skutku i cyklistów, co mieli bliżej do zamku w Chudowie zjechało się ponad dwustu. No cóż nie było pisane i tyle.

Dziś po dniu przerwy zaś do pracy. Zestaw odzieżowy już prawie zimowy. Komin, polarek i długie rękawiczki. Przejazd w jedną jak i drugą stronę bez większych ekscesów. Korciło na objazdy, ale miałem umówione spotkanie pod wieczór i trzeba było w miarę szybko na kwaterę wrócić.

Wczoraj wolne, a dziś zamiast na wycieczkę po Sosnowcu, śmigam do pracy na Nowy Roździeń. Do wieczora na salonie, a i powrót też bez większego gięcia. San przedprzeziębieniowy, więc nie chciałem ryzykować, coby się nie dobić. Zwłaszcza, że jutro kurs na Chudów.

Dziś normalnie jakiś drętwy dzień, a zarazem zapełniony na maksa. Budzik nie trejkocze, ale za to budzi mnie ładujące się przez okna słońce.
Lekkie śniadanie i czyniąc różne zajęcia, pół dnia ucieka. Koło południa kręcę do spółdzielni spierniczyć kogo trzeba za chory program do rozliczania opłat za mieszkanie. Jak już po raz drugi dopiąłem swego udałem się do centrum zakupić przerzutkę do ojcowego Krossa i zaprać z oddziału klubową flagę i kilka chorągiewek, które to miałem podrzucić Limitowi na jutrzejszą wycieczkę. 
Uporawszy się z tym powrót na Zagórze. Przejmuję Limita pod jego fabryką, przekazuję pakunek i Limit odstawia mnie na kwadrat, a sam jedzie dalej.
Miałem się jeszcze zabrać i trochę pokręcić, ale dalsza część dnia zleciała na montażu przerzutki. Jakoś mi robota nie szła, ale po dwóch godzinach uzyskałem żądany efekt.

Oj się zaniedbałem, przeszło tydzień człowiek roweru nie uświadczył. W końcu nie pada, to mogę dwuśladem śmigać na salon. Start oporny, nogi nie chcą dawać z siebie pełnej mocy, ale to pewnie też do tego przyczyniał się zimny wiatr.
Przejazd na Rawę w sumie bez jakiś wartych zapisania zdarzeń.

Dopiero powrót - chochlik jednak mnie dopadał na 13 dzień miesiąca. Założyłem sobie, że po pracy skoczę na drugą stronę 86 i na shellu dopompuje sobie opony ich powietrzem z kompresora. Tak zaaprobowany byłem chęcią dobicia powietrza, że nie zauważyłem dużej czytelnej kartki z napisem AWARIA. Zorientowałem się dopiero jak podłączyłem końcówkę kompresora do koła i zamiast dopompować - wypuściłem całe nagromadzone. No cóż chciałem lepiej, a tu chciał nie chciał trzeba było się w sakwie dokopać do manualnej pompki i trochę sobie pomachać. Dobre tego strony, że się rozgrzałem, potem już prosto przez Milowice, Pogoń pod Plejadę i docelowo na kwaterę.